La scartaza: Fifi e Riri e el mito del sacrifizio per el ben comun

E la scena la te xe cussì: la FIFI la te calipa un sigaro cuban che fa un fumo de un color bianco sporco. Un poco la tossi perché no’ la xe abituada fumar ma dopo un paio de tosside la comenta:

FIFI: Santissimi Vito, Modesto e Crescenzia, me brusa el gargato, ris’cio de no poder più zigar come una aquila. (Po’ un poco la ghe pensa, la fa una altra fumada e la ricomenta): Ma insoma, no xe gnanca mal sto sigaro cuban. Saveva ben el compagno Tito come che se se cava certi gusti! E po’ per farse una fumada bianca se se pol anche un bich sacrificar.

(E la ritaca sfumazar. La RIRI a ‘sto punto la slarga le ale in modo dramatico e la sentenzia in perfeto latin macheronico):
RIRI: “Habemus Governunculum citadinum! Pocum missiadum ma un pocum tropum de destrum …per i mii gustibus!”

FIFI. (Sempre calipando). Un Governunculum citadinum nato grazie a un sacrifizio, in perfeto stil de un mito come podeva esser quel de la nascita de ROMA, el sacrifizio de la Rea Silvia che la vien sacrificada e soterada viva e i due gemei che se salva e te ariva la Lupa che li sfama e dopo uno dei due copa l’altro, che el vien sacrificado per un scopo più grando e insoma de le some, sacrifizio dopo sacrifizio, ecote de un boto che te nassi Roma e el Impero roman!

RIRI. Ma anche noi fiumani gavemo chi che se ga sacrificado per el ben comun e perché no se dovessi indir nove elezioni. E questo saria suceso se la terza votazion per la costituzion del Governo zitadin la fossi andada sbusa. El consiglier Mafrići de Lista de Marko Filipović , che teoricamente el dovessi star al oposizion, el ga dado el suo voto a favor de la elezion del Robert Kurelić a presidente del Consiglio, che tanto la nostra sindaca la ghe tegniva e, „Bog ti ga daj“, el governo zitadin xe fato!

FIFI: Ale dai, che anche questa la xe finida! El tuto xe stado un poco ridicolo per via de ‘sto comento del Mafrići che ga parlà de „sacrifizio“. Come se no savessimo tuti che ghe sarà in cambio un bel tornaconto. Speremo in ogni caso che in ‘sto Munizipio le robe scominzi funzionar, che ghe sia basta pataconi per far vari progeti…

RIRI: Che ghe vegni prese meno decisioni populiste…

FIFI: …E che ‘sti partiti de destra tipo el Most, che xe entradi a far parte de la magioranza in Consiglio, i rivi comunque ciapar un poco de quel spirito fiuman…

RIRI: …che voleria dir un spirito progresista, liberal, multicultural, rispetoso dei diriti de le done e de le varie culture, in spezial modo de quela autentica fiumana.

FIFI: Mi ghe auguro ai rapresentanti de ‘sti partiti de smeter de ocuparse de robe che co’ sto famoso spirito fiuman c’entra come i cavoli per marenda, tipo de tentarne de spiegar quanto che era cocoli e inofensivi quei del movimento Ustaša, e dopo magari in istesso tempo i provi de cavarghe quanti più diriti aquisidi a la comunità autoctona italiana, a quela storica dei serbi…

RIRI: Mi ghe auguro a ‘sti “novi fiumani” de imparar parlar in fiuman, che gaver un poco de Lingua Franca in boca, ghe fa ben a tuti, anche al spirito imortal.

FIFI: E intanto che noi semo qua a parlar de sacrifizi, de governi zitadini, el Mondo va remengo. Mi ormai me stropo le ‘rece quando che quei del bar qua soto in Corso i taca la radio per sentir el notiziario perché no’ no posso pensar che tuto quel che sucede de oribile a ‘sto Mondo, e ghe ne capita de ogni, lo decide tre veci, uno col ciufo piturado de biondo e due col riporto.

RIRI: Ja el triunvirato dei veci co’ la mania de grandeza che credi che i viverà in eterno!

FIFI: E co’ lori a comandar, un paio de richi che i guarda ai teritori come dei mercati o come a semplice mercanzia.

RIRI: Co’ ghe disturba la zente che vive su ‘sti teritori i la mastruza gnanche che saria bacoli che dopo ti li pol butar via con una scova e una scovazera.

RIRI: Come che conta la signora Marchig in quel suo spetacolo, quel indove che se nassi e se rinassi, la dise in poche parole che el essere uman, per sua natura, cossa el sa far meio de tuto? Genocider, la dise.

FIFI: Copar, rapinar distruger: e el inferno de Gaza che continua e la guera in Ucrina che no’ se placa e la Europa picia e povera che davanti ai tre veci no la fa altro che sbassar la testa o la se ricorda che dopo gaver per deceni pensà che el scopo de la Europa Unida era quel de burocratizar el burocratizabile, romperghe le bale ai Paesi del Sud de la Europa per impor la strategia comercial de quei del Nord, la te se ga inacorto tut’in tun che i altri, in quel steso periodo che lori se ocupava de limitarghe al Portogalo el comercio del bacalà o de impedirghe ai Paesi del Sud de impicar le straze del marchese fori da le finestre, su le tiramole, i altri se stava armando fino ai denti e i gaveva ben altri progeti.

RIRI: E uno de ‘sti progeti prevedeva de darghe a ‘sta stupida Europa una bela piada in t’el cul.

FIFI: E adesso, daghela Gigi, coremo anche noi a armarse in premura!

RIRI: Ma poveri noi e poveri voi!

FIFI: Un poco calemo le braghe col Trump, e coi sui dazi…

RIRI: Ja la von der Leyen ghe ga dà la dota gnanche che la Europa saria la zitela bruta che se no la ga la dota no la se pol sposar! Provemo a no’ far rabiar gnanche el Netaniahu. Magari sì, ghe disemo che copar 60.000 civili e far morir milioni de persone de fame e de stenti a in quela disgaziada striscia de Gaza, no xe proprio educado, ma continuemo comerciar in armi co’ Israele.

FIFI: Col Putin se mostremo ‘ssai rabiadi, ma ste sanzioni, no’ xe che bisogna meterle in ato sul serio. Xe el fato che el mondo e el comercio deve andar avanti lo stesso.

RIRI: Ti sa cossa, anche se tambaschemo e tambaschemo, mi e ti no’ rivemo cambiar le robe, semo impotenti e nissun no ne ga gnanche per fioco. Per questo te consiglio: ti continua calipar, che la dove che xe fumo de solito ghe xe anche el rosto e mi dirio che a ‘sta ora una de cevapcici la ne andassi anche ben. Magari ghe domandemo al consiglier zitadin co la bandana che el fa el ristorator de mestier, che el ne porti qua su la Tore due porzioni acompagnade de civola, aivar e un poco de agiunta de sal in zuca!

FIFI: Jesus i Maria!

Nella puntata precedente: La scartaza: mi la bandana no’ la voio no!

Fifi i Riri i mit o žrtvi za opće dobro

Scena ide ovako: Fifi puši kubansku cigaru koja stvara dim prljavo bijele boje. Malo kašlje jer nije navikla pušiti, ali nakon par kašljeva komentira:

FIFI: Sveti Vite, Modeste  e Crescenzia, grlo mi gori, riskiram da više neću moći vikati kao orao. (Pa malo razmisli, povuče još jedan dim i ponovi): Ma uostalom, nije ni loša ova kubanska cigara. Dobro je znao drug Tito kako uživati u nekim stvarima! A onda, da bi se povukao bijeli dim, može se nešto i žrtvovati.

(I opet udahne dim. Riri u tom trenutku dramatično raširi krila i izrekne na pravom makaronskom latinskom):

RIRI: “Habemus mala gradska večina! Malo izmiješana, ali mrvicu previše desničarska… za moj ukus!”

FIFI: (I dalje puši). Gradska većina rođena zahvaljujući žrtvi, u savršenom stilu mita poput onog o nastanku Rima – žrtvi Ree Silvije koja je bila žrtvovana i živa zakopana, a dva blizanca su se spasila i došla je vučica koja ih je othranila, a onda je jedan od njih ubio drugoga, žrtvovanog za viši cilj, i eto ti nakon žrtve za žrtvom, iz glasa ti se rodi Rim i Rimsko Carstvo!

RIRI: Ali i mi Riječani imamo one koji su se žrtvovali za opće dobro i da se ne bi morale raspisivati novi izbori. A to bi se dogodilo da je treće glasanje za konstituiranje gradske vlasti propalo. Vijećnik Mafrici s Liste Marka Filipovića, koji bi teoretski trebao biti u oporbi, dao je svoj glas za izbor Roberta Kurelića za predsjednika Gradskog vijeća, što je našoj gradonačelnici bilo jako stalo, i „Bog ti ga daj“, gradska vlast je formirana!

FIFI: Ma daj, i ovo je gotovo! Sve je to bilo malo smiješno zbog tog komentara Mafricija o „žrtvi“. Kao da svi ne znamo da će zauzvrat dobiti lijepu korist. Nadam se u svakom slučaju da će u ovoj općini stvari početi funkcionirati, da će biti dovoljno para za razne projekte…

RIRI: Da se donosi manje populističkih odluka…

FIFI: …I da te desne stranke poput Mosta, koje su ušle u većinu u Vijeću, ipak pokupe malo tog riječkog duha…

RIRI: …što bi značilo progresivan, liberalan, multikulturalan duh, koji poštuje prava žena i različitih kultura, posebno one autentične riječke.

FIFI: Ja se nadam da će predstavnici tih stranaka prestati baviti se stvarima koje s tim riječkim duhom nemaju veze, poput pokušaja da nam objasne kako su oni iz ustaškog pokreta bili „slatki i bezopasni“, a onda možda istovremeno pokušati oduzeti što više stečenih prava autohtonoj talijanskoj zajednici i onoj povijesnoj srpskoj…

RIRI: Nadam se da će ti „novi Riječani“ naučiti govoriti fiumanski, jer malo Lingua France u ustima dobro dođe svima, pa i besmrtnom duhu.

FIFI: I dok smo mi ovdje i pričamo o žrtvama i gradskoj vlasti, svijet ide k vragu. Već zatvaram uši kad oni iz bara dolje na Korzu upale radio da čuju vijesti jer ne mogu pojmiti da sve ono grozno što se događa na ovom svijetu, a ima svega, odlučuju tri starca – jedan s ofarbanim plavim šiškama i dvojica s razdjeljkom.

RIRI: Da, trijumvirat staraca s manijom veličine koji misle da će živjeti vječno!

FIFI: I s njima na vlasti, par bogataša koji na teritorije gledaju kao na tržišta ili običnu robu.

RIRI: Kad im smeta narod koji živi na tim teritorijima, uklanjaju ga kao da su to mrlje koje se mogu počistiti metlom i lopatom.

RIRI: Kao što kaže gospođa Marchig u svojoj predstavi, onoj gdje se rađa i ponovno rađa, u par riječi kaže da ljudsko biće, po svojoj prirodi, što najbolje zna raditi? Genocidirati, kaže ona.

FIFI: Ubijati, pljačkati, uništavati: i pakao Gaze koji se nastavlja i rat u Ukrajini koji ne jenjava, a mala i siromašna Europa koja pred ta tri starca ne radi ništa osim što saginje glavu. Nakon što je desetljećima mislila da je svrha Ujedinjene Europe birokratizirati sve što se može, gnjaviti zemlje juga Europe kako bi im nametnuli trgovačku strategiju sjevera, odjednom je shvatila da su se drugi, dok su oni ograničavali Portugalcima trgovinu bakalarom ili branili zemljama juga da vješaju rublje s prozora na konopce, naoružavali do zuba i imali posve druge planove.

RIRI: A jedan od tih planova bio je udariti ovu glupu Europu nogom u stražnjicu.

FIFI: I sad, ajmo, potrčimo se i mi naoružati na brzinu!

RIRI: Ali jadni mi i jadni vi!

FIFI: Malo spuštamo gaće pred Trumpom i njegovim carinama…

RIRI: Da, von der Leyen mu je dala miraz kao da je Europa ružna usidjelica koja, ako nema miraz, ne može se udati! Pokušavamo ne naljutiti ni Netanyahua. Možda mu kažemo da ubijanje 60.000 civila i izgladnjivanje milijuna ljudi u toj nesretnoj Gazi nije baš pristojno, ali nastavljamo trgovati oružjem s Izraelom.

FIFI: S Putinom se pravimo jako ljuti, ali te sankcije – ne treba ih baš ozbiljno provoditi. Bitno je da svijet i trgovina idu dalje.

RIRI: Znaš što, iako se deremo i deremo, ti i ja ne možemo promijeniti stvari, nemoćne smo i nikome nismo ni do trepavice. Zato ti savjetujem: nastavi pušiti, jer gdje ima dima obično ima i pečenja, a ja bih ti rekla da bi nam sada porcija ćevapčića dobro došla. Možda pitamo onog gradskog vijećnika s maramom koji je po struci ugostitelj da nam gore na Uru donese dvije porcije uz luk, ajvar i malo dodatka soli u džep!

FIFI: Isus i Marija!

U prošlom nastavku: La scartaza: mi la bandana no’ la voio no!